Her geçen gün ömrümüzden geçiyor.
Ne yazık ki yaşayamadan ömür bitiyor.
Göz görmüyor, saça aklar düşüyor,
Orta yaşa merdiven dayadım, belim ağrıyor…
İnsanlar gerçekten kahkahayla mı gülüyor?
Bu şartlar altında bana mı garip geliyor?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta