Ne dönemler ne ara tatiller gelip de geçti,
Hayatın güç, hiç bir türlü mezun edemediği,
Yaramaz çocuklar gibi dışta seçili kaldık..
Ne sap memnun kesilip baltaya yontulğundan,
Ne balta memnun bir sapa uyup çakıldığından..
Halbuki biz uslu çocuklar olmuştuk sonunda,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta