Ömür dediğin ne ki?
Yeri gelip güldüğün,
Yeri gelip ağladığın,
İçinde mutluluğu, hüznü tattığın
Bir yol hikayesi tamamlamaya çalıştığın..
Hele bir de zamansızca
Erkenden koptumu Hayatın bam teli
Ömür dediğin;
Bugün varsın, yarın yoksun misali...
Ardında bıraktığın bir çift ayak izi,
Bir avuç anı, belki buğulu bir cam.
Kimi zaman fırtına, kimi zaman sütliman,
Kendi kıyına vuran yorgun bir dalga misali...
Biriktirdiğin kahkahalar rüzgara karışır,
Söylenmemiş sözler kalır heybendeki yükte.
Zaman dediğin;
Göz açıp kapayıncaya kadar sönen bir mum,
Eriyip giden bir buz parçası misali...
Ne mevsimler diner, ne de yollar biter,
Yalnızca yolcu değişir her menzilde.
Ömür dediğin;
Bir varmış, bir yokmuş diye başlayan,
Yarım kalmış bir masal misali...
Ahmet Gürkan
Ahmet GürkanKayıt Tarihi : 6.04.2017 15:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bazen bozkirlari geçersin
Bazen ağaçlarla bezenmiş yolları
Bazen dağları asarsin
Bazen azıcık çay da kalırsın...
Ehhh ara bi hararette yapar
Tekerlek patlar kimi zaman ..
Esenlikle ...ömür hep gidiyor
Yani siz var edersiniz.
Yokluk kendini yok edip
Varlık sahibi olamaz.
Yokluk ne ile, yok edilerek var olduysa
Yine onunla var olacaktır.
Artık YOKLUK YOKTUR
TEBRİKLER ÜSTAD..
TÜM YORUMLAR (3)