Ömür dediğin perdesiz bir drama sahnesi
Ne başladığını anlayabiliyorsun ağlamaktan
Nede bittiğini anlatabiliyorsun ağlatmaktan
Öyle bir oturuyor ki yerine hayatın sillesi
Ne yaklaştığını hissedebiliyorsun dalgınlıktan
Nede geldiğini görebiliyorsun uykusuzluktan
Sessizliğin nereden geldiğini anlayamadan
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta