Ömür dediğin perdesiz bir drama sahnesi
Ne başladığını anlayabiliyorsun ağlamaktan
Nede bittiğini anlatabiliyorsun ağlatmaktan
Öyle bir oturuyor ki yerine hayatın sillesi
Ne yaklaştığını hissedebiliyorsun dalgınlıktan
Nede geldiğini görebiliyorsun uykusuzluktan
Sessizliğin nereden geldiğini anlayamadan
Son bir kez selam veriyor işte sana oyuncular.
Kayıt Tarihi : 15.2.2014 18:04:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!