Yapraklar eksiliyor takvimlerden birer birer,
Saatin tik takları duyuluyor derinlerden,
Düşünüyorum...
Daha ne kadar yaşayacağım ki ben?
Ömrümden dakikalar eksilirken...
Planlar yapıyor, hedefler koyuyorum kendime
Ama,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Haklısınız ama insanın içinden geçenler dökülüyor kağıda. Bende de böyle oluyor sanırım. Yorumunuz için çok teşekkür ederim.
beyzacığım...sen daha çok küçüksün,bu umutsuzluklar niye,yazdıkların çok güzel ama mutlu güzel yarınlar için yaz şiirlerini,,
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta