Ömür dediğin. Şiiri - Yorumlar

Yetimhane yokuşundan çıkarken duvara sarılmış sarmaşıklarla selamlaşırım...
Ben onlara kimsesizliğin çocuklarına iletsinler de moral olsun diye çoklukların
öykülerini anlatırken onlar da bana buz tutmuş yatakhanelerden sızıp-gelen yoklukların öksüz acılarını fısıldar…
,
Sonra ömür penceremden gözüken masmavi pist ortasında nazlı bir esintiyle
dans eder gibi süzülen bir parça pamuk yumağı buluta takılır gözüm…