İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Açamadı gözlerini yeni sabaha
Ve de açamayacak artık bir daha.
O gözler artık karanlıklar içinde
Başka dünyaya açılacaklar bir biçimde....
Ölüm bir son değildir, sadece bizim göremediğimiz bir yolun başlangıcıdır..
Teşekkürler Safiye Hanım, bu şiir gerçek yaşam öyküsünden, rahmetli tanıdığım kişiydi
Son uyanışı oldu bu sabah,
Hastahane odasındaydı,
Son nefesinde iki göz yaşı aktı,
Başaramadı hayatta kalmayı.
BAŞINIZ SAĞOLSUN MEKANI CENNET OLSUN GÜZEL BİR VEFA ÖRNEĞİ ŞİİRİNİZ YÜREĞİNİZE SAĞLIK SAYGILAR
Teşekkürler Asena arkadaşım.
kalemine saglık :)
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta