Ömür bir rüzgardı Şiiri - Murat Ülkü

Ömür bir rüzgârdı, esti de geçti
Yolun yarısında, durdum bakındım.
Kader her menzilde, kefeni biçti
Benliğimden soyundum da yıkandım.

​Gelenin gidecek, huyu varmış yar
Gönül sarayları, bir gün olur dar.
Dünya dedikleri, koca bir mezar
Ben bu gerçeği de, dünden anladım.

​Her gelen misafir, kalıcı değil
Boyun bük ey gönül, nefsine eğil.
Hakikat dediğin, bir damla meyil
Vefayı bir kuru, candan tanıdım.

​Ateş düştüğü an, yüreği yakar
Her acı ruhumda, bir iz bırakır.
Zaman pınarları, tersine akar
Sabretmeyi geçen, günden belledim.

​Önemsedikçe bak, kaybettik beni
Aşkın deryasında, batırdık gemi.
Eskittik ruh ile, şu fani teni
Yalnızlığı derin, tenden okudum.

​Gözümden dökülen, her damla yaştan
Hayat dersi aldım, ekmekten aştan.
Vazgeçtim artık ben, beyhude aşktan
Gülün hasretini, nurdan derledim.

​Dost bildiğim canlar, meğer birer sır
Sırtımda yük oldu, koca bir asır.
Kimin yüreğinde, var ise nasır
Hicranı o sessiz, kanlardan süzdüm.

​Sarsılmaz sur gibi, duracağız biz
Kendi gölgemizden, korkmayacağız biz.
Hakk’ın kapısında, küçücük bir iz
Teslimiyeti o, anlardan kaptım.

​Boşuna yorulma, ey fani beşer
Kaderde ne varsa, payına düşer.
Ham meyve dalında, yanınca pişer
Olgunluğu sönen, günlerden aldım.

​Garip Murat der ki; sözüm özümdür
Hüzne boyanmış şu, iki gözümdür.
Toprak ana elbet, sonuncu düzdür
Dönüşü o yüce, Şan’dan öğrendim.