Dalgalanmalar
Sonbaharda, kuruyan bir ağaçtan düşen
Son birkaç yapraklarının birinin üzerinde
Ne rüzgâra kızmak
Ne de kuruyan ağaca...
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Ne rüzgâra kızmak
Ne de kuruyan ağaca...
kızmadanda olmuyor ki :)) hem kızıyoruz hem seviyoruz gelip geçiyor ömür...
Sevgiyle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta