göklerin kralının pençesinde körelmiş büyüyen ümit
darağacında yanan ışıksız bir mum
çamurlu sokağın ortasında yere yıkılan
üstünde yemyeşil küf
mantarsız şişedeki sirke acı acı kokan
bırakmış kendini tüyler gibi hafifçe uçuşan
dualarla çınlarken yaldızlı kubbe içinde tek başına
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta