Ömrün Sızısı Şiiri - Zühre Türkeli

Kader dedik, şu alna yazıya boyun eğdik, Biz sevdayı bir vefa, bir helal lokma bildik. Gözden yaş değil, sanki ömür süzüldü damla damla, Bir giden gelmez oldu, bir de şu bitmez gamla

Oy gönül, dertli gönül, sızım sızım sızlarsın, Başkasına gülersin de, bana neden kışlarsın? Ne yerimiz belli artık, ne yurdumuz, ne yolumuz, Kırıldı kanadımız, bak tutmuyor kolumuz.

Zahidem derken yandık, "Ah bir ateş ver" dedik, Şehitlerin ardından hep vefa gömleği giydik. Şimdi bir gurbet sarmış ki, her yanı duman puslu, Diller dilsiz kesildi, yürekler hep mahpuslu.

Oy gönül, dertli gönül, sızım sızım sızlarsın, Başkasına gülersin de, bana neden kışlarsın?
Zühre Türkeli der ki; her türkü bir hikaye, bir candır, İnsana kalan ise, sadece o derin imtihandır.

Zühre Türkeli 03:09 | 09 Şubat 2026