Ömrümün Son Deminde...
Buharlanmış pencerenin ardından
Meçhule yol alırken garip yüreğim,
Yanaklarımı ıslatıyor göz yaşlarım.
Alnımda birikmiş terleri silerken
Parmaklarımın hassas dokunuşları.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Ömrünüz uzun bahtınız hep açık olsun dileğimle, Bu güzel şiiri yazan eli öpmek gerek diyorum. Duygusal ve bir o kadar da dokunaklı ve derin. Kaleminiz daim yüreğiniz hep sevgi dolu olsun.
Saygılarımla
Adnan Yılmaz
Ne çok güzellikleri var ömrümüzün
Yol alırken bilinmezliklerinin kıyısında,
Yüreklerimizin çırpınırken derinliklerinde
'Hasret kor olup yakarken benliğimi
Özlemin acısıyla ıslanan gözlerimi
Silmekte parmaklarımın latif dokunuşları.
Meçhule yol alırken yüreğim bitmeyen düşlerimle
Bir tatlı seda kalır ömrümün son deminde'
Yaşamın özlemlerini, Tanrı sevgisi ve O'na kavuşmakla sonlandırabilirsek gözyaşlarımız anlam kazanır um'
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta