Üzüldüm oysaki bende hiç tükenmez sevinç vardı.
Sonra derken nöbet tuttu durmadan başımda hüzün.
Yoruldum bu kadar dayana bilmeme küskünüm.
Birde kızdım bana, çözebilirim dediğim gücüm.
Nerden bilebilirdim bu kadar kırık dizlerim.
Bilemedim içimde yaşayan denizin böylesine.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta