Ömrümün mevsimi Şiiri - Ragıp Güngör

Bir bir kopuyor günler
Ömrümün takviminden
Başım karlı dağ gibi
Yaş akar gözlerimden
Bedenim dizime yük
Taşımak çok zorlaştı
Sarardı yapraklarım
Kış mevsimi yaklaştı
Maziyi anıp anıp
Bir ah çıkar dilimden
Çırpınsam da nafile
Bir şey gelmez elimden
Yol bitiyor artık ötesi yok
Hayat son virajda
Tatlı canın terk eder
Çıkar gider yerinden
Sıkma canını Ragıp
Gitmese de hoşuna
Direnmek çare değil
Hepsi boşu boşuna