Menekşe gözleri öylesine manalı öylesine derin baktı
Sanki çölün ıssız bir yerinde gizli kalmış bir vahaydı
Tutuldum rüzgarda uçuşan ipeksi saçlarına
Yanıp sönen yıldızlar parlıyordu o pak alnında
Görünce onu eridi sıkıntılarım, güneşi gören buz gibi
Onu kaybetmemek için kabullenmiştim bilerek yenilmeyi
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta