Ömrüm Şiiri - Kasım Kobakçı

O patikalar, kıvrım büklüm.
Tepeleri aşar, şen gönlüm.
Seyahattir, bütün o mülküm.
Diyarlara akarken ömrüm.
*
Nehirler çağlar, hep derinden.
Kayalar oynarken yerinden.
Meltem eserdi serininden.
Hiç kopamam, onun seyrinden.
*
Dolaştım ben, nice beldeler.
Keyifliydi, şen ifadeler.
Uzakta kaldılar perdeler.
Kucak açtı bize caddeler.
*
Akşam üstü, çökerken hüzün.
Dinlenmek isterdi, hep özün.
Hanlarda çınlardı, tiz sözün.
Sabaha uyan, yumsan gözün.
*
Mazi fısıldar, altın taşlar.
Selam verirken, uçan kuşlar.
Kurur yanaklardaki yaşlar.
Yeniden çatılsın, dik kaşlar.
*
Memleket tüterken burnumda.
Aşkı taşırım ben bağrımda.
Merak gizli, diğer yarımda.
Huzuru buldum ben çağrımda.
*
Biz seferiyiz, hayat hancı.
Duyulmaz içte, hiçbir sancı.
Kimseler değil, ben yalancı.
Yükünü taşır, o kervancı.