(Şairin Yalnızlığı)
Yıkasın güneşi havada rüzgârın sesi
Dağların yol verdiği ırmaklar çağlasın
Doruklara ulaşmış yorulmuş nefesi
Dinlendirmeyi bilmeyen kucaklar ağlasın
Ne yer peşinde, ne yâr peşinde geçti ömrüm
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta