Ömre avare
Kayboldugu yerden devrandolap
Su degirmenleri gibi derine dalip kollari kucaklari arkli kovali
Bardaktan bosalircasina yerden göge inip cikan sellerle sagnaklarla
Derman diyordu ask ya derman…
Kendi dallarindan asagiya dogru sarkip düsen bir yapragin ömürboyu omuzlarinda
Karanligin yokladigi sessizliklerin uyanmis iniltileriyle yeniden isiga ve sabaha dönerek
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta