Ömre avare
Kayboldugu yerden devrandolap
Su degirmenleri gibi derine dalip kollari kucaklari arkli kovali
Bardaktan bosalircasina yerden göge inip cikan sellerle sagnaklarla
Derman diyordu ask ya derman…
Kendi dallarindan asagiya dogru sarkip düsen bir yapragin ömürboyu omuzlarinda
Karanligin yokladigi sessizliklerin uyanmis iniltileriyle yeniden isiga ve sabaha dönerek
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta