Ömre avare
Kayboldugu yerden devrandolap
Su degirmenleri gibi derine dalip kollari kucaklari arkli kovali
Bardaktan bosalircasina yerden göge inip cikan sellerle sagnaklarla
Derman diyordu ask ya derman…
Kendi dallarindan asagiya dogru sarkip düsen bir yapragin ömürboyu omuzlarinda
Karanligin yokladigi sessizliklerin uyanmis iniltileriyle yeniden isiga ve sabaha dönerek
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta