Ömer Tural Şiirleri - Şair Ömer Tural

KULLARINI DARDA KOYMA YAREBİ


Bir cumayı daha, evde yaşarım
Nasip se gün gelir, yola düşerim
Cami saflarında, yine coşarım

KULLARINI DARDA KOYMA YARABBİ

Bir cumayı daha evde yaşarım,
Nasipse gün gelir yola düşerim.
Cami saflarında yine coşarım,
Kullarını darda koyma Yarabbi.

KULLAR DİLEDİĞİ GİBİ YAŞASIN

İnsanım, insana, doğru söylerim
Kulları hakk yola, davet ederim
Dost, karışma derse, acep nedrim
Kullar dilediği, gibi yaşasın.

KÜLLERDEN DOĞAN: BİR ANNENİN DESTANI

(Genişletilmiş Hikâye–Şiir Karışımı)

Bir zamanlar, yüreği ürkek bir kuş gibi titreyen bir kadın vardı.
Çok şey görmüştü, çok şeyden kaçmıştı; ama yine de içinde

KÜL OLAN UMUTLAR VE YEŞERMEYEN VİCDANLAR: GEMEREK'İN İKLİM YAZGISI
Giriş: Gemerek'in İki Yüzü ve Kalbimizdeki Sızı
Gemerek, iki farklı manzarayı aynı anda yaşatan, adeta kalbi ikiye bölünmüş bir coğrafya: Bir yanda hayat dolu nehir yatağıyla beslenen, ağaç sevgisinin nesilden nesile aktarıldığı Irmak Bucağı'nın yemyeşil köyleri; diğer yanda ise bozkırın kuru hüznünü taşıyan, Kıraç Boğaz Köyleri.

Bu derin tezatın ardındaki gerçek nedir? Sadece coğrafya mı, yoksa vicdanlarımızdaki ve kültürümüzdeki bir eksiklik mi? Biz, bu ayrımın neresindeyiz? Şunu çok iyi bilmeliyiz: Ağacı sevmek, onu korumak, toprağa can vermek, kabul olmaya en yakın yağmur duasıdır.

KÜL OLURKEN

Bir elimde çakmak,
diğerinde kalemim.
Yaktım sigaramı, üstüne ismini yazdım:
“Ömer’le Mihriban” diye.

KÜL YIĞINI OLDU!

Ziyana uğradı, onca emekler
Oysa, tutulmuştu, güzel dilekler
Düşmemişti elden, kazma, kürekler
Kül yığını oldu, bayraklı tepe

KUMAR YÜZÜNDEN

Oturdun masaya, kalma bilmedin
Zararından başka, bir şey görmedin
Sabahladın eve, bile varmadın
Gözü kör olası, kumar yüzünden.

KURBAN BAYRAMIMIZ

Mezar ziyareti, arefe günü
Ölüler, selamla, karşılar seni
Elinde olanlar, keser kurbanı
Kurban Bayramımız Mubarek Olsun.

KURBANİ ÜÇOK
/Bir Pehlivanın Hayat Hikayesi/
*

1914 yılında Erzurumda doğan ve 1947 tarihinde Sivas'da ölen Kurbani, yedi köyün yiğidi ve de dokuz kışlanın pehlivanıdır. Pehlivanımız, Mihrali'nin oğludur. Derler ki Mihrali bir şaplakla adam öldürmüş, başka bir olayda ise iki yumrukla bir adamı öldürmüş. Bu olaylardan sonra ise bir daha hiç kimseye vurmamaya yemin billah etmiş.