Sensizlik çekilmez oldu, son günlerde
En tatlı acıların yaşandığı yerde
Nefes almak zor yüksek tepelerde
İlk hecem sen ol, tek kelimelerde..
Sanma düşünmüyorum seni
Sağanak yağıyor bak yine yağmur
Ellerim her yerde, ellerini arar
Ne zaman dursam, zaman hızla akar
Seni sormadığım, kaldı dağlar taşlar
İsmini sayıklarım, her gece rüyamda
Zehir oldu uykularım bak bu son zamanlar..
Şimdi yoksun!
Seni dilediğim gibi düşünebilirim artık
Tutar ellerini öpebilirim uzun uzun
Kimseler ayıplayamaz beni
Yokluğunda seni nasıl sevdiğimi anlayamazlar
İşte gözlerin, işte dudakların
Benimde bir insan tarafım vardı
Bakma böyle kötü olduğuma
Benimde dileklerim vardı
Benimde bir beklediğim vardu hayattan
Yeter artık vurma yüzüme çirkinliğimi
Her gün bir kadın ağlar benim yüzümde
Kırmızı güller bahçesi kadar
Al yazmalı daneler kadar
Reklam veren firmalar kadar
Aşığım ben sana dünyalar kadar
Görmüyor gözüm senden başkasını
İnsan çırpındıkça bir bataklığa saplanıyor
Yaşadıkça ölüme..
Çaresiz olmak birşey değil
Çaresizliğini kabullenmek zor geliyor insana
Aynaya bakıyorum
Bir beyazlık, bir boşluk
İnsanlar içinde bir sana inandım
Bir seni sevdim kendimden başka
Uykularımın bölündüğü saatlerde
Sendin düşündüğüm soluk soluk
Sivri bıçaklar gibiydin karanlığımda
Gözümü yumsam seni görüyordum
Bir ömür boyu mutlu olmaya
En acı günlerde yanımda olmaya
Ne olursa olsun
İlkin olmaya..
Mutluluğu beraber tatmaya
Laleli nikah masasına birlikte oturmaya
Saat yine 12'yi vurdu, gece yarısında
Attım kendimi dışarı, yürüyorum
Yollar bomboş, kimseler yok,
Oysa herkezi kaldırmak geliyor içimden,
Geçtiğim yoldaki insanlara hayıkırmak geliyor içimden,
Senin yanına gittiğimi herkez bilsin istiyorum...
Aylardan Aralık, günlerden Pazartesi,
Yine bilgisayar başında seni bekliyorum,
Şiddetle seni bekliyor, seni istiyorum,
En sonunda geldin, artık Çevrimiçisin...
Güç bela açtım duygularımı sana,
Üzülmek, seni kaybetmek pahasına,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!