Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Dünyayı kavramaya başladığımdan beri hep gezmek istedim. Ama insanlardan uzak olarak. Yalnız ve sessiz. Bazen başardım. Kendimi dağlara, tepelere vurdum. İnad ettim. Rezil kentlere yüksekten ve rezilliklerinin farkına varılmayacak bir açıyla baktım. Bu sebepten şiirlerim genelde eleştiri içerir. İnsanlarda görebildiğim yanlışlardı ekseri. Demiyorum ki bir tane iyi kimse olmadı hayatımda. Var var ama binde bir. Bunları da anlatmaya şiir kabiliyetim yetmedi.
Küçükken hep bir macera roman ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!