ON BEŞ TEMMUZ
Temmuzun onbeşi karardı gökler.
Vatana göz dikmiş arsız köpekler.
Kahpelik yapanı teneşir pekler.
Milletim imanla nöbette bekler.
Ülkücünün ozanıydı.
Ülkü gülü ozan arif.
Destanların yazanıydı.
Halkın dili ozan arif.
Ninni gibi beşiğimde.
Referansım haktır diye kulak verip duymadılar.
Kula kulluk yapmam diye adam yerine koymadılar...
Gülfani...
Oynamaya çalıştığın bu karanlık,kirli oyunda
Ahlak,sevgi,sadakat..! Yokmuş
Yıkılmaz kalelerim aşkına esir
Sarsılmaz sermayem sevgim
Korkuları titreten yüreğim sana rehindi
Ey kötülüğün ve kalleşliğin kraliçesi
Beyaz zambaklar ülkesinde yaşardım kendimce
Bütün çiçekleri boş verip birtek beyaz sandığım
O sahte zambağı severdim
Görünce ayın aydınlığını
Kıskandırır diye düşünürdüm.
Sen yoksan dünyada sanki yalnızım.
İnanki seninle bile sensizim.
Uzan göğsüme yaralı kalpsızım.
Seni seninle yaşamak isterim.
Dünyamın dönüşü sana ayarlı.
Son bahar yağmuru düşünce cana,
İçin için yanmayı sen anlamazsın,
Bir şiir yazmadan dilek ağacına,
Seviyor sanmayı sen anlamazsın,
Sonsuza uzanan aşk havasından,
Orta asya dağlarında.
Göktürk mete çağlarında
Kutlu turan yollarında.
Seni aradım asenam.
Dedem korkut sözlerinde.
Allah'ım kurtar garibi çukurdan.
Görünüşte zengin gönlü fakirden.
Kurtar bizi yarab sapık fikirden.
Engeller aşılır senin adınla.
Kirlenmiş kaypaklar işin başında.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!