Ömer Dalman Şiirleri - Şair Ömer Dalman

İndiğimde servisimden
hava soğuk veya sıcak ayırt etmeden
yürürken evime doğru,
yine yolun karşı tarafındaki kaldırımı seçtim.
nedendir bilmem
daha insansız orası...

Ayyy! Baksana
Aslı Hanımların masasında kimler var!
Hemen sen de bir meyve tabağı gönder Halil!

Aaa o da ne? !
Cemil Bey'lerin masasında da Ertuğ Beyler var! ?

'nedendir bilmem' desem -yalan- ama
dün yatarken
biletimi kestim kendi kendime.

yani -öyle bir bozuk-
-öyle bir ümitsiz-

Hayatımın en karanlık köşelerini,
pis kokularını,
kaçınılan anılarını,
sapkınlıklarını, manyaklıklarını,
basılınca kurtulunamayan bataklarını,
ezilmişliklerini,

Fatoş şüpheye düştü
bir şiirimle
aklındaki “erkekliği” çalkaladım!

tam da çürütmüştü.
“Gerçekten de erkeğin kalbine giden yol

Kapı dışarı edilirsem
ki sıkar biraz gerçi bu ama
kapı dışarı olmaya teşvik edilirsem
inanın ki
edeni, edilmemi isteteni
ona yardım edeni,

Daha bu sabah rüyamda
o güzel kasabadaki misafir evini bir ayı basıp,
sonradan beni de takibe alıp,
peşimden sokaklar boyu koşmadı mı? ! ..

Bir önceki sabahta

Geleneklerimi kırdım
ama sert bir şekilde değil…
Karşılığında çırılçıplak
kendimi teslim aldım.
O kadar parlaktı ki, dokunamadım!
onu hep korudum daha sonra

Bırak kardeşim, bırak!

bana
'şu medyumun kanallık ettiği 'bilmem kim varlığın' şu yazısı harika!
bence mutlaka okumalısın!
çok şey katacaktır hayatına...'

Takmaz kabulleri Kendini Bilen...
ister şair, ister yazar, ister müzisyen
fark etmez; yeter ki kendi olsun bir kere...
üstüne gider kabulcülerin,
onların doğrularının.