Ömer Dalman Şiirleri - Şair Ömer Dalman

Akşam
televizyonun görüntü ayarlarına girdim
renk ayarını sadece bir ton açtım.
Renkler gözüme öyle daha canlı ve doygun göründü ki
bu zamana kadar neden bunu yapmamışım dedim.

takılıp kalsak da bazen
o -sonu gelmez- gelen
çıkmaz sokakların çamuruna
birebir yaşamak zorundayızdır
ne olup bitecekse...

Şaka gibi...
Bir havası,
coşkusu vardı eskiden Türk olmanın.
Bir gücü vardı o kelimeyi söylediğinde insanın
gözlerinden fışkıran...

Gelseler sanki bugün almaya tekrar
'hayır' mı diyeceğim zannediyorsun
dünkü gibi?

Hiçbir şey eklenmedi,
çıkarılmadı mı zannediyorsun

Salak! ..
Aşk acemisi!
Sevgi cahili!

daha yanıma iki adım sokulmamışsın
elimin sıcağına bakmamışsın

Bozdu mu sinirini?
gocundu mu dediklerinden?
yaralamaya mı kalktı ayan beyan?
dişlerini mi gösterdi yumuşak dudaklarına?

salla gitsin

Ayıplamışlar mı son yaptığın hareketi?
yakıştıramamışlar mı o tişörtü sana?
Kınamışlar mı ruhunun rengini
yaptıklarını
hem de o kadar yüzüne güldükten sonra?

Yazmazsam uzun süre
sanatım zarara girer;
ruhumsa kâra...

Çeşmeden dışa akıtacaklarımı
gürül gürül

Sanat'a kaba kuvvetle,
tehditlerle,
taşlarla sopalarla, ateşle cevap verme cehaleti
ona sanat'la cevap verememe cahilliğinden doğar.
ve görmemişlikten...

Satmışız ruhları en baştan
doğumda üzerimize geçirdikleri
şu ucuz kefenlere;

hayat boyu ne etsek de
güzelleştirsek diye debelenir dururuz