Ömer Çetinkaya Şiirleri - Şair Ömer Çeti ...

Işığa uzak durmuşsum,
Benim gölgem uzun ondan.
Yol üstüne S çicişim.,
Eğdi rotam izim ondan.

Kendimi büyük görüşüm

Dupduru bir yüreğim olsun istedim hep,
Huzur içinde sakin,
Tek düze bir yaşantım olsun istedim,
Hemen her gün aynı,iş
Allahın(cc) emri çerçevesinde bir ömür,
Başlangıçtan O'na gidişim.

Halim anlamayan iyâl elinden,
Bu yaşta kula kul olmaktan korkum.
Yavrular yetişti takatım kesik,
Kuzular sahipsiz kalmaktan korkum.

Dolupta taşmamak nedir bilin mi?

Bütün Dünya'yı gezip,her insanı dinlesen,
Dertsiz'in bulamazsın,elek ile elesen.

Meselâ benim derdim,bir değilde çok derim,
Bazen sıraya koyup,konulara bölerim.

Allahım(cc) ne bu bendeki bulanıklık,
Vuruyorum başımı taşlara,
Sular gibi durulur,
Kendimi bulurum diyorum,
Olmuyor,olmuyor,olmuyor.
Ben kendimi bilemiyorum.

Kendin bilmekte,
El gibi insan.
Dalından kopuk,
Gül gibi insan.

Umutlar eker,

Karıştırdım hayatta,rüya ilegerçeği,
Dikenle deste ettim,karanfili çiçeği.

Unuttum yıllar oldu,güneşin doğduğunu,
Yüreğimden acıyı,bülbülün sağdığını.

Hergün ettiğinden insan kendini,
Hesaba çekmeli hesap gelmeden.
Bildimmi İmanı? bildimmi Dini?
Hesaba çekmeli hesap gelmeden.

Kaç kez soluk aldın kaç kez Hak dedin?

Kendin Sır Etmiş

Yaratmış alemi,bütün her şeyi,
Varlıklar içinde,(KENDİN) sır etmiş,
Bizlere bahş etmiş,canı sevgiyi,
Balbüle al gülün,rengin sır etmiş.

Özleyip gurbetten,köyüme geldim,
Çoğu yitirmişler,az belli değil,
Büyük küçük,hepisini yan bildim
Gelin belli değil,kız belli değil.

Bir hırsa düşmüşler,kadını eri,