Ömer Çağlın Şiirleri - Şair Ömer Çağlın

Sabahın esenliğinde
Gündüzün aydınlığında
Gecenin karanlığında
Taşların altında Ayın ışığında
Yıldızların altında Seni ararım neredesin ey sevgili?

NİHAT ile HATİCE


Bir sevda yazılmış kader defterine,
Sevmek neydi, bir omuza yaslanmak,
Nihat durmuş Hatice’ye bir çınar,

Geçmiş Olsun Niyazi Bey

Ayağın incindi, içimiz burkuldu,
Hayat sensiz bir başka soldu.
Gülüşünle ışık saçan güzel dostsun,
Derman versin Rabbim, gönlün dolsun.

Oğlum Yunus Emre’ye

Yunus Emre, biricik canım,
Seninle dolup taşar her anım.
2014’te açtın hayata gözlerini,
Neşeyle doldurdun tüm günlerimizi.

Ölmeden Önce Ölmek

Bu dünya bir han, gelen göçer demez,
Nice sultan vardı, iz yok, ses gelmez.
Bir sırdır toprağa düşen her nefes,
Bizi hakka çağırır, dön de gel, demez.

Hacılar Mahallesi, on dokuzuncu sokak,
Yamalı çorapla büyüyen çocuklar,
Bir kenar mahalleydi, işçi mahallesi,
Ama gönüller zengindi, tertemizdi arkadaşlıklar.

Mahallem bir hatıra defteri gibi,

Orman Yanarsa, Vatan Ağlar

Yanarsa orman, yanar dağ, taş, ova,
Bir çığlık yükselir göğe doğru, tek bir sözcük: "Yeter!"
Çamların iç çekişiyle başlar ağıt,
Yanar yeşil, yanar serin, yanar sessiz seher.

Örnek Kardeşler

Bir yürek ki sevgiyle dolmuş taşmış,
Emre ve Ömer, dostlukla coşmuş.
Birbirine sığınan iki can gibi,
Gönüllerine muhabbet nakşolmuş.

Osman Abi’m, Herkül mü desem Hulk mu?
Vücudu üçgen, kollarıysa sağlam taş mı?
Gören sanır ki demirden bir kalp saklar,
Oysa yüreğinde bir çocuk masumiyeti var.

Pazuları öyle güçlü, göğsü dağ gibi,

ÖZEL SEKTÖRÜN ÇİLESİ

Sabahın köründe düşeriz yola,
Ekmeğimiz asılı yüksek bir dala,
Gözlerimiz uykusuz, gönlümüz yorgun,
Bir umutla çıkarız her sabah yokuşun sonuna.