Ömer Çağlın Şiirleri - Şair Ömer Çağlın

Evin direği sevgi, merhamet, hürmettir;
Er olanın ziyneti, eşine muhabbettir.
Tatlı dilin kurduğu yuvada berekettir,
Gönül yapan er kişi her dâim izzettir.

Hatun incinirse de ocak duman tutmazmış,

Mutluluk Nedir?

Mutluluk nedir? diye sorsalar bana,
Gökte yıldız, denizde inci arama.
Bir tebessüm yeter, dosttan bir bakış,
Kalpten gelen sımsıkı bir sarılış.

Nadir Ağbi’ye

Zeminde bir dükkân, küçük bir yer,
İçinde bir yürek, koca bir değer.
Ayakkabılara can verir eli,
Sükûnettir onun en güzel dili.

Beni sevmiyordun neden aldattın
Beni böğle boynu bükük bırakıp
Kanayan yaramı neden ağlattın

Öyle bir hançer vurdun ki bana
Madem istemiyordun baştan söyle bana

Neden böyleydi hayatın yolu, annem?
Bir çocuk kalbinde açan yaralarla,
Öylesine soğuk ve karanlık,
İçindeki sevgi bile acının sarmalı.

YORMA BENİ NEFSİM

Hak yolundan sapmadan yorma beni
Ecel gelip çatmadan yorma beni
Bir gün hesap vakti gelir nefsime
Ecel gelip çatmadan yorma beni

Bir Anne, Bir Lider, Bir Rehber
Gönül tahtına kurulmuş bir zerafet,
Ağırbaşlı duruşunda sükûnet var,
Ne öğretmen ne öğrenci, fark etmez,
Herkese ana, herkese can yâr.

Anne Gibi Şefkatli, Dost Gibi Yakın
Gönlü dolu sevgiyle, güler yüzüyle hep,
Yasemin Hocam, bir annenin şefkatiyle derin,
Öğrencilerine ışık, karanlığa bir fener,
Onun yüreğiyle her kalp umutla beslenir.

NE OLUR

Yıllar geçti sevdiğim, dinmedi bu yaramız,
Bir gülüşün yeterli, gülsün bahtı karamız,
Sensiz geçen ömrümde eksilmedi aramız,
Bir gülüşün yeterli, gülsün bahtı karamız.

NERDEYDİN ANNE?

Dünyaya geldim, ilk nefes, ilk an,
Bir sıcak kucağa muhtaçken ben,
Ağlarken, sütüne hasretken,
Nerdeydin anne, hangi düşte sen?