Ömer Çağlın Şiirleri - Şair Ömer Çağlın

Ateşin Hüznü
(79 Can İçin)

Sessizce başladı o kara gece,
Alevler yükseldi, hüzünlerle doldu gökçe.
Kartalkaya’da bir otel, tatilin mekanı,

Güzel Kalpli Abdullah

Abdullah geldi, neşe geldi,
Yüzü güler, kalbi belli.
Tişörtüyle, gözlüğüyle,
Bir melek sanki bu hâliyle.

ABİDİN, MAZLUM VE SATANA DESTANI

Bolu’nun yollarında yürür Abidin,
Dürüstlüğüyle tanır onu herkes, emin.
Mazlum da yanında, sessiz, sakin,
Dostlukları sağlam, yürekleri yakin.

ACELEYE DAİR

İnsan aceleden yoğrulmuş derler,
Kalbine korkuyu mühürler yıllar.
Bir sonu düşünür, ömrü heceler,
Endişe dediğin içimizde var.

Bir baba düşün, evladına uzak,
Sevgiye, şefkate merhamete gönlünde tuzak.
Ne bir sıcak bakış, ne bir tatlı söz, güler yüz
Bir evlat, babasından hep mahrum, hep öksüz.

Bu hayatı bir cehennem gibi yaşatan

Adem oğlu doğduk geldik bu dünyaya,
Nice yollar varmış insan olma rüyaya,
Adem oğlu olmak yetmez, düşünsene,
İnsan olmak gerek, bak içindeki sahne.

Her can aynı nefes, aynı özden gelir,

Adnan Efendi’ye
(Bir Tasavvufî Gazel)

Ne dil bu, kimseye rûhânî söz etmez,
Gönül kırar, ama Hakk’ı gözetmez.

Sizi çok duyarlı sandıydım lâkin
Kabahat bendeymiş, aferin size!
Çoğunuz duyarsız, çoğunuz sakin
Kabahat bendeymiş, aferin size!

Suküt ikrardandır, demiş atalar

Köylüye garibe yardım etseydin
Kibri gururu kalbinde silip atsaydın
Darda kalmışlara yardım edipte
Fakirin yoksulun duasını alsaydın

Eğer ağaysan kadir kıymetini bil

Ahir Zaman Ozanı: Hakikatin Nefesi


Zamanın son demindeyiz; kalplerin paslandığı, gönüllerin darlıkla sınandığı, nefislerin azgın dalgalar gibi kabardığı bu çağda, bir avuç irfan eri, kelamın sırlarıyla insanlığı diriltmeye çalışır. Onlara, 'Ahir Zaman Ozanı' denir. Onlar, bu devrin nebi kokulu dervişleridir; dillerinde aşk, gönüllerinde Hakk'ın ateşi yanar.

Ahir zaman ozanı, kuru söz söyleyen biri değildir; o, aşkın meyini yudumlamış, gönül pazarında hakikat malını sergileyendir. Kalabalıklar dünya oyununda sarhoş olmuşken, o, Mevla'nın aşkıyla uyanık kalır. Halk tüketir, o üretir; herkes unuturken, o hatırlatır. Modern çağın gürültüsünde sesi naif kalır belki, ama manası semadan gelen bir nida gibidir.