Neden en çok canını acıtır, canını verdiklerin?
Neden en ince dalından kırar, güneşten bile esirgediklerin?
En ilkel,en vahşi ve en kanlı savaşların ortasında,
Bir iğnenin ucuyla karşı dururken, toplu, tüfekli bir dünyaya.
Neden en çok yaralayanlar, esirgediklerindir seni?
Ve neden, ilk çiçek açtığın, topraklar çürütür, her zaman bedenini?
Çünkü...
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta