Vazgeçtiğim bunca şeyin ardından
Kaybettiklerimin karanlığından bakarken
Ruhumu aydınlatan tek pencereden
İçeriye sızan ışığın aydınlatmaya yetmediği geleceğimi
Düşünürken uzun uzadıya
Kararan bakışlarımla ve bir tutam nefretle kalırken ben
Kara kalbimin tozlu sandalyesinde
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta