Ben kim, üstad Orhan Veli gibi! deha'ya benzemek kim!
Her daim çıraklık mertebesidir, benim malum mevkim!
Halimden memnunum, bu yüzden hiç kırılmaz gönül şevkim!
Haddimi bilirim, üstadım! kalbi harabın olurum,
Övülmek güzel! fakat,şahsınıza mahfoldum! oldum mütesir,
Bu yüzden üzüntüm, kalemime etmiştir fazla tesir!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta