Ölürsem saçlarıma ilmek attığım kanatlarımı sen al.
Boynumdaki vebali,kulağıma fısıldadığın adımı..
Adının birde bilek yüzü var bende, o nabza dokun.
Ve çok isteyipte asla taşıyamayacağım çocuğuna karnım üzerinde dokun..
Bir şiirin yaka kavuşturduğu ve daha niceleri saklı göğsüm içinde
Ölürsem gözlerimi kirpiğinle yum.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Ah!.. be değerli şairem...
Sözüm ona şiiri okudum okumasına da kim kimi okudu orası malum..
Oturduğum yerde inanın yığıldım kaldım...insan bu kadar yüklenir mi dizelere.. gerçekten etkilendim...bu gece bunun üzerine biraz zor şiir okurum gibi geliyor bana...
Neyse efendim Allah uzun ömürler versin sizler sağ olun...her şey şiirlerde kalsın..
SAYGI VE SELAM İLE..
Şiirin ana dili yürekçe değil mi?
şair yaşamadan hissetmeden yazabilir mi ?
En iyi bilenler okur
Bu kadar dokunacağını hiç düşünmemiştim...
Teşekkür ederim..
Hoş ve dost kalın
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta