Hani derdin ya anne, insanları sevmelisin diye,
Artık sevemiyorum.
Gecenin karanlığında, kahpe bıçak sırtı gibiler.
Saçlarında binlerce yıldız oynaşırken anne,
Hani derdin ya, yaşamak güzeldir diye,
Yaşıyor muyum, bilmem anne?
Saçlarındaki yıldızlar, gözyaşlarımın aksi olsa gerek.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta