Zaman suya düşse
Su dahi; sabah, kuşluk, öğle...
Gibi vakitleri titrer
Sudaki salınım kayıkta
İnsan kayıktaki salınımla ayıkta.
Salınım, nekahetini bilmez,
Ne bile nedamet getirmez
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Gelecek tasarımlarını yitiren insanlarla dopdolu bir yapı içinde evren.
Özellikle son çeyrek yüzyıldır,soğuk savaş ertesinden başlayarak beslenen YDD ,algılarıyla/ algılanışlarıyla gözlemlenebilen nice eğilimleri dumura uğrattı ilkin ;sonra da kendini diri tutabilmek adına ,sınırlarına yaklaşan ne varsa yaktı,kül etti.
Günümüzün evrensel sıkıntıları bu başat çelişkiden kaynaklanıyor sanıyorum.
İnsanın birilerince yeniden yüz yıl geriye ışınlanması gerekiyor aslında.Sonrası...Yeniden evrime tabi tutulması.
Göreceli de olsa düşünceye yeni bir şans verildiği o zaman kanıksayacağız.
Yoksa bu gidiş gidiş değil!
Kutluyorum bu sorgu yönleriyle çok güçlü şiiri / Şair'ini...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta