abdullah oral Eylülzamanı kitab
ÖLÜMÜ SEVDİM
Ne zaman haykırsam haklılığımı
İsyana düşse yüreğim
Soğuk taş duvarlar kuşatır yaşamı
Nefesim donuyor dudaklarımda
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




karanlıkların aydınlığa dönüşmesi adına ölümüne sevmek veya ölümüne fedakarlık... kuvvetli benliklerin yapabileceği bir tepki...kimine göre doğru kimine göre yanlış, umut; daha yaşanılası bir dünya..
teşekkürler Abdullah bey...anlamlı...etkili...
Toprağın sıcaklığını düşler iken
sevdim ölümü.
Çılgınca bir yaşam sevdasıyla
Çırpınırken yüreğim
Bir tek ölümü sevdim temmuz sıcağında
Oysa
O kadar sevdalıyım, ki, yaşama
Ölümler beni hep sarsarda
Bu kadar şaşırtmazdı.
ölüm gelecek olan vuslat ama ne zaman,ölüm kötü,anlatım güzeldi,tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta