Usta içim bazen çok acıyor, sonra ben içime acıyorum
Çıkacakmış gibi oluyor kalbim, sonra ben beni içime tıkıyorum
Bir kara çöküyor gözlerime, sonra ben ışığımı kapıyorum
Usta ölüyorum sanıyorum bazen, sonra ben ölümü öldürüyorum.
Çok acıyor acılarım be ustam, sonra oturup acılarımı yazıyorum
Biliyorum bir gün nokta koyar acılar, lâkin harflerime kıyamıyorum...
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta