Ölümsüzlük Şiiri - Hamdi Oruç

Ölümsüzlük

Gönlüm ölümsüzlüğe yürür artık
Ömrün ikindi vakti

Ömrün ikindi vakti
Hüzün mevsimi

Ömrün ikindi vaktinde
Derdin süslendiği tepedeyim
Ne nedamet bu günahlara
Ne duman bu
Evimi yaktılar gibi
Dünyam yıkıldı...gibi
Süsledim ölümü de
Hüzün bana üzüm
Gönlüm ölümsüzlüğe yürüyor

Ömrün ikindi vakti
Bahçemde hüzün
Sarı güller gibi
Ne nedamet bu günahlara sende yıllarca
Evini her gün yaktılar gibi
Hüzün bana üzüm
Gönlüm ölümsüzlüğe yürüyor

Süsledim ölümü
Ömrün ikindi vaktindeyim
Hayatın çölünden
Mezarın kucağınadır gidişim
Tevbe bana üzüm
Gönlüm ölümsüzlüğe yürüyor

Seher yeli de veremli şimdi
Köyümün deresi bile somurtkan
Eski dostlar düşman olmuş
Ömrün ikindi vaktinde
Süsledim ölümü de
Tatlandırdım ölümü
Dualarım bana üzüm
Gönlüm ölümsüzlüğe yürüyor

Ömrün ikindi vaktindeyim
Güneştir guruba koşan
Solar eşyanın rengi...
Hey gönlüm kaç yıl olmuş hesapladın mı
Soldu bütün oyun - oynaş
Seccademde bana üzüm
Gönlüm ölümsüzlüğe yürüyor

Ömrün ikindi vakti
Hüzün ve gam bende dağ...
Süsledim ölümü de
Hüzün bana üzüm
Gönlüm ölümsüzlüğe yürüyor

Hüzünde ağlar çiçekler için
Hüzün de ağlar yüzün için
Çiçekleri solan bahçede hüzün
Soldu ey yar ellerin ve yüzün
Ömrün ikindi vakti
Süsledim ölümü de
Secdeler bana üzüm
Gönlüm ölümsüzlüğe yürüyor

Hüzün en çok eylül ayını sever
Ömrün ikindi vaktinde tatlanır yüzün
Süsledim ölümü de

Bu hüzün bana üzüm
Hüzün benim gözüm
Ömrün ikindi vaktindeyim
Süsledim ölümü de
Yüzün bana üzüm
Yüzün bana gül
Ey efendim
Gönlüm ölümsüzlüğe yürüyor
Hamdi Oruç