Ölümsüz Yâr Şiiri - Mecit Aktürk

Samimiyet ölçüsüdür her işin
Hayra azim, insana ar gerekir.
Tefekkür et! Vazifen ne, bir düşün!
Ölümsüz kim, kime mezar gerekir?

Ne bu gaflet, dünya hırsı, bu telaş?
Ne zamandır helâl olmuş haram aş?
Nedâmetin nişanesi gözde yaş
Sırrı fehim, sinede har gerekir.

Aç Kitab'ı, oku, anla, gör ne der!
Hakk katında takvâ ehli muteber
Oysa gençlik hakikatten bîhaber
Durum vahim, nesli imâr gerekir.

Havada pus, göz görmüyor limanı
Mahzûn kalbe zar etmenin zamanı
Avuçta kor! Tutmak için îmânı
Zikre talim, ıssız diyâr gerekir.

Zengin, fakir, rezil, vezir-vüzerâ
Girer birgün aynı çukur mezara.
Çıkmak için Hakk katında huzura
Cürme nâdim, nurlu dîdâr gerekir.

Kanma günün sabahına, güneşe
Akşam olur ne zevk kalır ne neşe
Dayanması zor diyorsan ateşe
Derde Hekim, şerike dâr gerekir.

Sanma dünya, alem için, meşk için
Sor Ârife, "vuslat nedir, aşk niçin? "
Akledene gönlündeki köşk için
Rahmân, Rahim, ölümsüz yâr gerekir.