Ölümsüz Sevdim Şiiri - Agâh Tövbekâr

Seni öyle bir sevdim ki
zamanın bile gücü yetmedi unutmaya.
Gece sustu, şehir sustu,
ama içimdeki adın hiç susmadı.
Kalbime kazınmış bir yara gibisin,
kanamazsam bile sızlarsın.
Herkes geçti hayatımdan bir rüzgâr gibi,
sen fırtına oldun… kaldın.
Bir sigara yakarım gecenin ortasında,
dumanına adını bırakırım.
Belki gökyüzü duyar da
yıldızlara söyler seni hâlâ sevdiğimi.
Bilmiyorsun…
Ben seni öyle bir sevdim ki
ölmek bile kurtaramaz beni senden.
Toprak üstümü örter belki
ama kalbim yine sen diye atar.
Çünkü bazı sevdalar vardır,
mezara girer ama bitmez…
Ben seni işte öyle ölümsüz sevdim.

Tarih:14/02/2000

Agâh tövbekâr
Kayıt:04/03/2026 09:25:00