Ölümmüşsün Meğer

​Ne kadar sevdim can yandı ama
Yine de sen dedim engel olamadım
her yanım yara iken sen çıktın karşıma
huzurum sen sanmistim ölümmüşsün meğer

​ufacık dünyam vardı koskoca oldu
bir mendil yetmedi gözlerim doldu
mutluluk sandığım gidilmez yoldu
Varmak istedim sana ölümmüşsün meğer

​'ne içler çektim ah ede ede
tutsa dedim elimden o saldı derde
güneş doğdu sandım çekilmiş perde
Gündüzüm sen sandım ölümmüşsün meğer

​gülünce gül yüzün dokunamadım
ben sana bir türlü yaranamadım
çocuktun belkide ben büyük sandım
yandım bak ben sana ölümmüşsün meğer

​'ne istedin bilmem anlayamadım
Yada ben anladım sen anlatamadin
her kavgada tek lafın hep ben  yalandım
Doğru sen sanmistim ölümmüşsün meğer

​kabrimi ölmeden estirdin bana
Diri diri gömdün gözün kirpmadan
binlerce lisan da konuşurdum ama
Dilim sen degilmissin ölümmüşsün meğer

​uykumdan kaç gece feragat ettim
kendimle konuştum duyan olmadı
halimden anlayan soran olmadı
yasıyorum sanmışım ölümmüşsün meğer

​yazarim yazarım ben karalarım
derinde olsada acimaz benim yaralarım
ben bu aciyada sanma dayanırım
gücüm kuvvetim sanmıştım ölümmüşsün meğer