Ölüme Yakışıyoruz Şiiri - Murat Güngör 2

Ömür yetmez; daha ne kadar yaşayacaksın, koca adam?
Yarın sanki dünden berrak mıdır gözünde?
Gülün solsun da gör şu hayatın değerini.
Bu beyin ruha küser ve ağır öder bu ölümün bedelini.

Sen duydun mu bir çocuktan hiç ölümü?
Duyamazsın, çünkü düşünemezler hiç yarını.
Nasıl kaldırır bu son bulan on yıllık ömürü?
Hayat bu işte, koca adam; her gün lanet edersin dününe.

Kahrolsun doğuda erken evlenip on beşinde ölenler!
Daha ne olsun, doğan bebekleri ile oynar oyunlar.
Düşünen ölsün; savaşı her şekilde hazmedenler...
Ölüme yakışıyoruz be koca adam, şu çaresiz ölümleri gördükçe.