Ölüme yakın Şiiri - Kubilay İbrahim Zala ...

Ölüme yakın bir rüya benimkisi
Ağlasam geçer sandım
Bir yare aldandım
Bitmeyen gecelerde dipsiz kuyudaydım

Bir çizik yoktu kalbimde şimdi delik deşik
Ömür geçmez oldu, beden tabut beşik
Uyutur gönlümü, avutur öz tenimde
Zaman bir çıkmaz sokak kayboldum hasretinde

Bekledim ama senden önce geldi
Bu ruh O'na yükseldi
Ölüm denilen kuş bana seslendi

Şimdi yan sen de
Ağıtlar senin
Boynunda bıraktım yükümü
Hasretler senin

Bir martı geçerse fısılda ona
Getirsin haberini
Belki konar omzuna
Söyler sana yerimi