Yavaş yavaş eriyor ömür çaresizdir bitecek
Ne gönülden nede gençlikten bilinmeyecek
Yaşam beni gün gün kemiriyor kemirecek
Şaraba ne gerek gözyaşlarım bana yetiyor.
Yıkım için gün sayılıyor yıllar akıp giden rüyada
Doğum günleri bir tesellidir ecel celladı başuçta
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Başım duman duman karabulut içinde derdim dağlar
Halime bilmem kimler yanar bu halimle beni ağırlar
gün geçtikce yaralarım çoğalıyor rahat koymaz ağrılar
Ölüme ne gerek canımın acısı bana her an yetiyor
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta