ÖLÜME KADAR
Karanlık gecelerin de bir gün doğar güneşi,
Senin için atan bu kalbim de bir gün erer vuslata,
Koptu gönlümün kıyameti, dayanmaz bu ayrılığa,
Ey Sevgili Yâr!Dön artık gel,atma beni yalnızlığa!
Seni nasıl niçin sevdim,inan ki bunu ben de bilmiyorum,
İnan ki seni her geçen gün,daha da çok özlüyorum,
Mecnun misali düştüm çöllere, her gün eriyip bitiyorum,
Senin hasretinle yandı bu kalp,her gün daha da ölüyorum.
Önceleri yakındın bana,elini tutacak kadar,
Şimdi ise uzaktasın,gökteki yıldızlar kadar,
Bu can bu bedende durmaz,sensiz akşama kadar,
Sensiz yaşamaya değmez,Seninle ölüme kadar.
Erol AKSU
17.06.2026
Erol Aksu
Kayıt Tarihi : 23.08.2026 17:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!