Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İnsanlar dünyada uykudadırlar birileri insanları uykudan uyanmaya çağırırlar
Çağırdıkça herkes onu düşman bilirler kendi isteklerinden başka bir şey
Kabul etmezler bu durum da insanlar kendi bildiklerinin doğru olduğunu
Sanırlar guruplaşırlar her gurup kendinin üstün olduğunu savunurlar
Böylece olduğu yerde sayarlar insanlık adına bir ilerleme olamaz bu
Hal insanların bilinçsiz halidir inandım dedikleri halde neye inandıklarını
Bilmeden kendi heveslerine kul olurlar gerçeğin ne olduğunu bilmeden
Göçüp giderler bir insan hayallerinin bu dünyada gerçekleştiremediğini
Gördüğü halde o zaman der ben uyumaya değil rüyalarıma gidiyorum
Anlamlı ve güzel bir şiirdi mekanı cennet olsun saygıyla selamlıyorum
düşündürücü bazen diyorum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta