Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Kaçımız anlarız ki..
ölümün soğuk yüzünü. ta ki..
yakınımızı kaybedersek farkederiz onu ve sonra aramızda sevdiklerimizi almak için sinsice dolaşır.
ölüm belki de yeni bir başlangıç olabilir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta