Çaresiz bekleyişlerim var benim
gelmeyecek zamanlarımda
hayallerimi toprak altına gömdüğümden beri
güzel sözler söyleyerek gülümseyemiyorum bile
güven duygum katledildikten sonra
en yakın bildiklerim bile
bir yabancı gibi artık
her söz yalan geliyor
kimseye inanmıyorum
şiirlerim anlamını yitirmiş
oysa ne çok severdim yazmayı
baharın cıvıltısı kışın esintisi
bir bakış bir gülüş
hep ilham verirdi bana
aşkın gücüne inanırdım
kavuşursa vuslat ayrılırsa hasret olurdu
her şeyin bir tadı lezzeti vardı
kapılıp giderdim türlü duygulara
anlamını manasını yitirmiş bir insan oldum
dünyaya geliş amacım bu olmamalıydı
imtihanlar üst üste geldi kaldıramadım
yenik düştüm insanlara
artık tekgüvendiğim sığınağım yaradanım
küçük bir çocuk gibi ağlayamam
müebbet mahkum gibi gün sayamam
dün yaşadıklarımı bugün unutamam
ne kadar kalabalıkta olsa hayat
ölüm hep yalnız geliyor
ölüm hep yalnız geliyor unutma.
Kayıt Tarihi : 21.3.2026 12:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!