Ölüm neredeydi?
O mu?
Bizi arıyordu...
Biz mi? onu...
Belli değil idi...
Can neredeydi?
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bazen insan ölümü arar, bazen de ölüm insanı aramadan bulur!Zira, Ölüm fermanını elinde taşıyan azrail(as) adresleri çok iyi bilmektedir.Aramasına gerek yoktur. Eliyle koymuş gibi bulur.
Can hep cananını arar durur da, onu yanlış mekanlarda yanlış kılıklarda arayıp hataya düşer. Bu hatalarının neticesinde asıl cananı bulamadan kısa ömrü heder olur gider!
Canın cananı; Mevlasıdır ve tüm canan sanılanların en alasıdır! Onu bulan saadet-i ebediyeyi ve sonsuzluk denen şeyi bulurken, onun dışındakileri canan yerine koyanlar, başlarına ebedi belayı bulur.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta